دلتنگی

سیمین بری ،گل پیکری آری

از ماه و گل زیبا تری آری

همچون پـری اَفسونگری آری

دیوانه ی رویت منم ،چه خواهی دگر از من

سرگشته ی کـُویـت منم ،نداری خبر از من

هر شب که مه در آسمان گردد عیان

دامن کشان گویم به او راز نهان که با من چه ها کردی

به جانم چه ها کردی

هم جان و هم جانانه ای ،اَما

در دلبری اَفسانه ای ،اَما

اَما زمن بیگانه ای ،اَما

دیوانه ام خواهی چرا ،تو ای آفـَت دلها

آزورده ام خواهی چرا ،تو ای آفـَت جانها