آرام جان

دلم دلم دلم، رو بردی، به که گویم یار
غمم غمم غمم نخوردی، ز چه جویم یار
سرو روانم، آرام جانم، بی تو نمانم، دردت به جانم

گر یار من برافکند از رخ نقاب رویش

عالم به هم بر میزند از انقلاب مویش